Column wethouder Lucas Mulder: `Roevène zakt`

Foto: WDO Delta

Er zijn peilen, niveaus die veranderen en grote invloed hebben. Van invloed op de bodemdaling bijvoorbeeld, een sterk voorbeeld is Groningen, zo schrijft wethouder Lucas Mulder in de column van de gemeente.

Denk aan de zeespiegelstijging. Hoge waterstanden in de Maas. Recent te lage grondwaterstanden door de hete zomers.
Ook binnen onze gemeente hebben we er mee te maken. Aan de gevolgen en maatregelen besteden we als overheden steeds meer aandacht. Samen met de provincie, het waterschap en buurgemeenten.

Het volkslied van Rouveen zingt ook over de bodem:
Vrogger was ’t hier rouwe vene,
en moerassen wied in ’t rond,
mar no boerukt wee tevrene,
op Rouveense goeie grond.

Rouveen, de naam zegt het al, kent veengronden. Het niveau daalt hier ook, door inklinking. Een natuurlijk proces, veroorzaakt door oxidatie. Simpel gezegd, als het grondwater lager staat, wordt de veenlaag droger en komt er meer zuurstof bij. Zuurstof zorgt voor afbraak van plantresten, de veenlaag verteert meer en meer, de bodem daalt. Dat is een langzaam, sluipend proces.

De dikte van de veenlagen wisselt. Gelukkig zijn ze niet al te dik en de problemen relatief gezien ook kleiner.
Het is balanceren met het waterpeil in deze gebieden, daar zorgt het waterschap voor. Enerzijds het belang van de landbouw, het moet begaanbaar en werkbaar blijven. Anderzijds het vertragen van de inklinking, het moet niet te droog zijn. Heldere belangen die soms tegenover elkaar staan.

De provincie en het waterschap nemen het voortouw; hoe gaan we goed om met de bodemdaling in de kop van Overijssel. Meerdere gemeenten, waaronder Staphorst, werken aan het vertragen van de bodemdaling in veenweidegebieden.

Niet terug naar het moeras, maar zorgen dat “wee tevrene blieft boerukn op Rouveense grond”.

Lees ook: Column wethouder Alwin Mussche: `Hartveilig Punthorst`