Column Oud en Nieuw: `Is angst een goede raadgever?`

Foto: Harm Brand

De werkgroep Oud & Nieuw heeft aan de gemeente gevraagd onderstaande column te verspreiden. Graag voldoen we als redactie van Staphorst Nieuws aan dit verzoek:

“Je  geniet van de kleuren in de natuur die aanduiden dat de herfst alweer naar zijn einde loopt; prachtige bomen met al hun herfstkleuren. De rode avondzon schijnt op een donkerblauwe lucht, waardoor het nog mooier uitkomt. Maar je weet tegelijkertijd dat dit van korte duur is. Als even later een gure wind opsteekt dwarrelen de bladeren langs het raam. Dit weer heeft ook z’n charme maar met de snel donker wordende avonden weet je dan ook dat we naar de kortste dag snellen. Weer bijna een jaar voorbij. Het is alweer half december, ’t is nog maar een week of twee.

Gelukkig hoeven we er vanavond niet op uit. De hond heeft duidelijk een ander beeld: ‘Hey baas, ik heb de hele dag binnen gezeten net als jij. Kom we gaan nog een stukje aan de wandel, kun je even aan wat anders dan werken denken!’ Bij het voetbalveld schijnen de lampen over de velden waar de jeugd in grote getale aan het trainen is. Dampende koppies, natte haren en modderspatten op hun gezichten, zo fanatiek gaan ze er tegen aan. Wat deed ik toen ik zo jong was?

Je gaat het pas zien, als je het doorhebt….

We lopen even later weer naar huis en mijn gedachten gaan terug naar de jeugd op het voetbalveld. Toch maar goed dat we hier nog geen kunstgrasveld kregen met al die consternatie  over risico’s over kanker van de rubberkorrels  van autobanden die ze in het kunstgras verwerken. Het gesprekje van een tijdje terug met een jeugdleider komt weer naar boven: er zijn bezoekende verenigingen die vooraf vragen of ze op kunstgras moeten spelen. Als je daar bevestigend op antwoord geven ze aan dat ze om de gezondheid van de jeugd niet willen spelen. Hoezo? De media schrijft er veel over. Het RIVM onderzoek toont aan dat, ondanks de aanwezigheid van gevaarlijke stoffen als PAK’s, weekmakers, de gezondheidsrisico’s verwaarloosbaar zijn. Met dit gebruik komen deze stoffen nagenoeg niet vrij. De hond trekt aan het koord; ‘Het is genoeg, ik wil naar huis, lekker in de mand bij de kachel. Kom op waar zit je met je gedachten!’

Thuis gekomen ruik je de vers gezette koffie. Het is weer de tijd van de speculaasbrokken: lekker…

De hond ligt lekker op d’r kleed in de mand en even later snurkt ze alsof ze een zware training heeft gehad. De gedachte aan het kunstgras laat me nog niet los.

Ik pak een paar Meppeler kranten, even kijken of Eelco nog wat nieuws heeft opgedaan en of hij dat nog een beetje uitdagend heeft aangestipt. De kop kan ik zonder bril lezen; ‘Tentfeest Staphorst mag ook op zondag’. Voor de kleine letters pak ik de bril toch maar even. Ik lees even verder waar hij schrijft: ‘Je hoeft niet in een kramp te schieten.’ Het gaat echt alle kanten op en van alles wordt er bij gehaald. Zo, je kan er op aan dat dit weer reuring gaat geven.

De gedachten gaan even naar afgelopen Oudjaarsdag. Best gegaan, de afvalbranden met de brakende gitzwarte rookwolken van brandende banden, die in het recent verleden een stinkende nevel over het dorp legde, hebben zich nagenoeg niet voorgedaan.  Eigenlijk wil ik de jeugd daarvoor best nog wel weer een keertje een compliment geven. Maar hoe zit dat dan: als ouders hun jeugd al niet durven te laten spelen op kunstgras vanwege het gezondheidsrisico van de rubber korrels gemaakt van autobanden, hoeveel risico zit er dan in die zwarte rook? Dat adem je in, via je longen komt het in je bloed. Maar ook slaat het neer op de weilanden en daar komt toch uiteindelijk weer onze melk en kaas vandaan of niet?

Maar toch, angst hoort bij het leven. Het behoedt je voor het vertonen roekeloos gedrag maar wordt pas gevaarlijk als je het wil onderdrukken. Hoe dieper je het weg wil stoppen, hoe meer energie het kost. Accepteer het maar gewoon!”.

Je bent geen watje als je angst voelt. Weglopen voor je angst, dat is pas laf.

Bovenstaande column is geschreven door brandweercommandant Jan Roo.

Lees ook:

Reacties