Burgemeester Theo Segers: `Partir c`est mourir un peu`
07 jan 2020, 12:03 • Gemeente
Burgemeester Segers
“Afscheid nemen is een beetje sterven.” Zo ervaren mijn vrouw en ik de laatste weken en dagen als burgemeestersechtpaar in Staphorst. Zo begint burgemeester Theo C. Segers zijn laatste column.
Natuurlijk kan je zeggen: ‘eigen schuld’ of ‘je hebt er zelf voor gekozen.’ Dat is zo. Er wacht ons dan ook een mooie nieuwe stap: de eerste kroonbenoemde burgemeester van Molenlanden in de Alblasserwaard. Molenlanden in Zuid-Holland is ontstaan uit een fusie van de gemeenten Molenwaard en Giessenlanden.
Sommigen spreken van een promotie of een beloning. Anderen begrijpen dat we dichter bij familie, kleinkinderen en vrienden gaan wonen.
En toch. Afscheid nemen, weggaan, loslaten is – en dat wisten we wel – een lastig proces. Dat maken we allemaal in ons leven meerdere keren mee. Als burgemeester heb ik het enorm naar mijn zin. Staphorst is een prachtige gemeente en een bijzondere gemeenschap. Soms denk ik wel eens dat jullie met elkaar de kracht van de gemeenschap onderschatten.
Wat Staphorst kan en doet op gebied van werk, voorzieningen, innovatie en bedrijven is groots. Het is mijn wens dat Staphorst ook op immaterieel gebied de handen ineen slaat. Samen een vuist maken tegen eenzaamheid, intolerantie, extreem middelengebruik. Gelukkig zie ik ontwikkelingen, kleine stappen voorwaarts. En daar ben ik oprecht blij over.
Met heel veel vreugde heb ik in Staphorst mijn werk gedaan. Overigens er zijn vacatures, ook jij kan hier komen werken.
Aan alle inwoners, van jong tot oud: heel hartelijk bedankt voor de openheid en de mogelijkheid om mijn werk als burgemeester te doen. Vanaf het begin heeft u ons geaccepteerd (‘de mensen uit het westen’) en mochten we veel openheid ontvangen.
Doe dat ook naar elkaar. Wees open, ga in gesprek, kijk wat een ander inspireert, wees oprecht belangstellend. Je krijgt er echt wat voor terug.
Mijn vrouw Anneke en ik stellen het zeer op prijs als u de moeite neemt op 9 januari vanaf 19.30 uur in het gemeentehuis
te komen. Dan kunnen we elkaar daar nog een keer in de ogen kijken en de hand schudden.
A Dieu!
Loading
