Ruim zestig paar vrijwillige handen leggen schoolplein aan

Foto: Eelco Kuiken

Ze kruien zand, rooien struweel, zagen en leggen tegels en dat allemaal voor nop. Ruim zestig vrijwilligers, ouders, opa’s en oud-leerlingen van de Prins Mauritsschool in Staphorst werken zich al wekenlang bij toerbeurt in het zweet om een nieuw schoolplein aan te leggen. In de herfstvakantie werken ze stug door.

De Prins Mauritsschool in Staphorst, een van de vijf Scholen met de Bijbel in deze gemeente, bestaat 43 jaar. Het pand, het plein, de speeltoestellen, ze zijn allemaal van middelbare leeftijd. Het was tijd om de schoolomgeving een opfrisbeurt te geven. Nieuwe tegels, nieuw plein met speeltoestellen en uitdagend houtwerk, een nieuwe parkeerplaats  en een looppad richting de kleuterafdeling, dat stond allemaal op het verlanglijstje van directeur Erik Koppelman.

Dat betekent een flinke investering. Het budget was niet toereikend voor de school met 203 leerlingen om dat allemaal voor elkaar te krijgen. Koppelman liet een plan maken en hij presenteerde dat eind vorig jaar op een inloopmoment en twee contactavonden. Ook deed hij een beroep op ouders om mee te helpen. Binnen no time waren er zestig vrijwilligers en twee ouders die de roosterindeling maakten. Drie aannemersbedrijven uit de eigen achterban staken de koppen bij elkaar om samen spullen ter beschikking te stellen en te zorgen voor een goedkope inkoop. Ook andere bedrijven dragen hun steentje bij. Hoveniers, een houthandelaar, een transporteur en een leverancier van bestratingsmateriaal doen het of voor nop of voor kostprijs.
ekmaurtisschool1

Vijf weken geleden begon het werk op de zaterdagen. De heren deden het sloop- en tegelwerk, leerkrachten, verzorgden de catering. Een plaatselijke bakker om de hoek regelt elke zaterdag en ook elke werkdag in de vakantie verse broodjes. Allemaal voor nop. ‘Ik vind het heel bijzonder allemaal’, zegt directeur Koppelman. ‘De saamhorigheid is enorm. De leverancier van de speeltoestellen zegt: dit kan blijkbaar alleen in Staphorst. Ik weet niet of dat zo is, maar we zijn als school wel erg dankbaar dat er mensen zijn die vrijwillig de handen uit de mouwen steken. Zonder deze mensen was dit niet mogelijk geweest. Zo simpel is het. Als je bedrijven in moet huren, is dat niet te betalen.’

Een joekel van een schoolplein is helemaal opnieuw betegeld. De vrijwilligers verwijderden bomen en struiken en ook de oude toestellen demonteerden ze. Ook in deze herfstvakantie gaat het werk in ploegendiensten gewoon door. Zagen, scheppen, tegels leggen, trillen en afwerken. Er is altijd één persoon die de taken verdeelt en de lijnen uitzet. Iedereen weet precies wat hij moet doen. Donderdagochtend stortregende het, maar de noeste werkers trokken zich er niks van aan. Wat moet, dat moet. Een beetje regen, daar is nooit iemand aan bezweken, vinden ze in Staphorst. In december is waarschijnlijk alles klaar.

Lees ook: